thumb|Funkcjonariusz Straży Celnej na patrolu thumb|Funkcjonariusz Straży Celnej na patrolu z psem thumb|Centralna Szkoła Straży Celnej w Górze Kalwarii – sala wykładowa thumb|Centralna Szkoła Straży Celnej w Górze Kalwarii thumb|Funkcjonariusz Straży Celnej thumb|Funkcjonariusze Straży Celnej i przemytnicy tytoniu thumb|Funkcjonariusze Straży Celnej na patrolu Straż Celna – formacja graniczna II Rzeczypospolitej pełniąca służbę na granicy z Niemcami, Czechosłowacją i z Rumunią w latach 1922–1928.
Straż Celna została powołana na wniosek Ministerstwa Skarbu uchwałą z 10 marca 1920, a utworzona 1 kwietnia 1921. Proces tworzenia korpusu Straży Celnej trwał do końca 1922 roku. Podstawowymi ogniwami organizacji Straży Celnej były: inspektoraty Straży Celnej, których odcinek nie powinien wykraczać poza obszar województwa, komisariaty Straży Celnej z obszarem w granicach powiatu, placówki Straży Celnej. Do kierowania i nadzoru nad Strażą Celną ustanowiono urząd Naczelnego Inspektora Straży Celnej. Wyposażenie Straży było bardzo słabe i niewystarczające do postawionych przed nią zadań. Straż była uzbrojona w około 13 typów karabinów z okresu I wojny światowej i dysponowano do niej starą i zleżałą amunicją. Łączność przewodowa prawie nie istniała, w związku z czym wspólna akcja kilku organów była wręcz niemożliwa.