Złotoryja – ładownia publiczna i przystanek osobowy (dawniej węzłowa stacja kolejowa) położone w Złotoryi, w Polsce. Dawna stacja została otwarta 15 października 1884, wraz z otwarciem fragmentu linii kolejowej Legnica – Złotoryja.
Otwarcie Pomysły na połączenie Złotoryi z liniami kolejowymi Wrocław – Legnica – Berlin/Drezno (nr 275) oraz Śląską Koleją Górską (niem. Schlesischegebirgsbahn) pojawiły się w latach 60. XIX wieku. Prace i przygotowania trwały około dwadzieścia lat. Szlak do Legnicy otwarto 15 października 1884, a uroczysty przejazd inauguracyjny odbył się 13 października 1884. Brali w nim udział oficjalni goście, m.in. nadburmistrz Legnicy Ottomar Oertel, przedstawiciele władz rejencyjnych i państwowych. Skład wyruszył z Legnicy o godz. 12:15. Na stacjach i przystankach pośrednich (Pawłowice Małe, Wilczyce, Kozów) witany był oklaskami przez ludność miejscową. Około godz. 13:15 dotarł do przejazdu pod Górką Mieszczańską, gdzie oczekiwała delegacja z burmistrzem Złotoryi o nazwisku Kamcke, która wsiadła do pociągu. W Złotoryi wystrzelono sztuczne ognie, zaproszono orkiestrę, a tłumy ludzi przywitały przyjeżdżających oklaskami. Przyjęcie dla delegacji odbyło się w gospodzie Pod Trzema Górami (niem. Gasthof zu den Drei Bergen). Około godz.