Bruno Helmut Erich von Schuckmann (ur. 20 grudnia 1857 w Kołkach, zm. 4 czerwca 1919 w Szczecinie) – niemiecki prawnik i dyplomata.
Uczęszczał do szkół w Gorzowie Wielkopolskim, Putbus. Nauki prawne studiował na uniwersytecie w Heidelbergu, Lipsku oraz na Uniwersytecie Wrocławskim. W 1885 roku zdał egzamin asesorski, który w perspektywie umożliwił mu przejście do służby zagranicznej. Z początku praktykował w poselstwie pruskim w Hamburgu. W 1888 roku wyjechał do Ameryki i objął funkcję niemieckiego wicekonsula w Chicago. W 1890 roku powrócił do Niemiec lecz wkrótce został wysłany do Kamerunu, gdzie przebywał od 7 sierpnia 1891 r. do 5 stycznia 1892 r. Pełnił tam czasowo obowiązki gubernatora. Po trzyletnim pobycie w Berlinie w 1895 r. objął stanowisko konsula generalnego w Kapsztadzie. W 1899 r. został tajnym radcą. Pogłębiająca się choroba oczu spowodowała, że w 1900 roku wycofał się z aktywnej pracy. W 1901 roku wziął urlop zdrowotny, w czasie którego w latach 1904–1907 posłował z ramienia ugrupowań konserwatywnych do pruskiego parlamentu (Landtagu). Ze względu na swoje doświadczenie został 20 maja 1907 roku siódmym gubernatorem Niemieckiej Afryki Południowo-Zachodniej.