Judith Butler, Julia Kristeva i Roland Barthes.
Nazwa Nazwa nowego nurtu metodologicznego zaczęła kształtować się pod koniec lat siedemdziesiątych. Używano wtedy takich określeń jak „strukturalizm krytyczny”, „drugi strukturalizm” (w odróżnieniu od pierwszego, który nazywano „klasycznym”, „dogmatycznym” lub „ortodoksyjnym”), „neostrukturalizm”, „parastrukturalizm”, „hiperstrukturalizm”, „superstrukturalizm”, „ultrastrukturalizm” oraz „anty-strukturalizm”. Ostatecznie w naukach humanistycznych rozpowszechniło się określenie „poststrukturalizm”. Przedrostek „post-” (a więc „po-”) w tym określeniu nie oznacza zakończenia strukturalizmu (metoda ta miała swoje osiągnięcia jeszcze w latach osiemdziesiątych), ale odnosi się do jego krytycznej i rewizjonistycznej roli wobec strukturalizmu.