thumb|240px|Grób Henryka Baranowskiego na cmentarzu Witomińskim Henryk Baranowski (ur. 4 maja 1932 w Starogardzie Gdańskim, zm. 18 czerwca 2005 w Gdańsku) − polski malarz marynista, marynarz, komandor marynarki wojennej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Alfreda (1906−2003) i Jadwigi (1907−1976)Grób Henryka Baranowskiego [dostęp 2025-11-19].. Pierwsze lekcje malarstwa pobierał w Starogardzie Gdańskim u Jana Falkowskiego, który zatrudnił go w swoim Zakładzie Dekoracyjno-Malarskim. Po ukończeniu średniej szkoły zawodowej w Starogardzie Gdańskim, w 1948 przeniósł się do Gdyni Orłowa i rozpoczął 3-letni kurs w Państwowym Ognisku Kultury Plastycznej w Sopocie, który ukończył z wynikiem bardzo dobrym. Jego rodzice byli właścicielami pensjonatu „Morskie Oko”. W 1951 został przyjęty w charakterze wolnego słuchacza do Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Sopocie (obecnie Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku). Uczęszczał do pracowni prof. Juliusza Studnickiego, Jana Wodyńskiego i Janusza Strzałeckiego. W 1952 powołany do służby wojskowej, którą odbył w Pracowni Plastycznej przy Klubie Oficerskim Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy. Po odbyciu służby wojskowej, wrócił do Gdyni i podjął pracę plastyka dekoratora w klubie Zarządu Portu w Gdańsku. W 1956 zgłosił się do Marynarki Wojennej. W 1971 otrzymał stopień oficerski.