Nehru osobiście prosił muzułmańskich funkcjonariuszy urzędów, by pozostali w Indiach. Zgodził się na przystąpienie członków Ligi Muzułmańskiej do Kongresu. Nie godził się na odwet za obrabowanych z dobytku wysiedlonych z Pakistanu sikhów i hindusów. Łagodził decyzje komisarza do spraw posiadłości wysiedleńców muzułmańskich, który zamiast bronić prawowitych właścicieli działał w interesie zawłaszczających majątki uchodźców. Zawarł także pakt o nieagresji z Liaquatem Alim Khanem, prezydentem Pakistanu.
Postawa Nehru oburzała nacjonalistów hinduskich. Widzieli w nim wynarodowionego hindusa, który zatracił poczucie przynależności religijnej i etnicznej, opowiadając się przy tym za promuzułmańskim sekularyzmemS. 13-14 (tom III)..
Włączenie przemocą księstw muzułmańskich do Indii Dźunagadh, państwo na zachodnim wybrzeżu Indii o większości hinduskiej, ale rządzone przez księcia muzułmańskiego, już po uzyskaniu przez Indie niepodległości w 1947 roku zostało włączone do tego państwa.