Historia mały|Fontanna w Parku Młodości na os. Flagówka Pierwsza wzmianka na temat Libiąża pochodzi z kroniki Jana Długosza. Dotyczy ona przekazania w roku 1243 miejscowości Libiąż Wielki i Libiąż Mały w posiadanie klasztorowi Benedyktynek w Staniątkach przez dotychczasowych właścicieli pochodzących z rodu Gryfitów. Libiąż przechodził kolejno w posiadanie różnych rodów. Po podziale Polski na dzielnice w 1138 r. przynależał do dzielnicy senioralnej, a po roku 1179 prawdopodobnie przejściowo do księstwa raciborskiego. Prawdopodobnie wchodził też w skład kasztelanii chrzanowskiej, istniejącej w XIII w. Później rozwijał się w bezpośrednim sąsiedztwie księstwa oświęcimskiego, które było związane z państwem czeskim, a w 1454 r. zostało lennem Korony Polskiej, a w 1564 roku przyłączone do Królestwa Polskiego. Libiąż od czasów panowania Wacława II lub Władysława Łokietka wchodził w skład powiatu krakowskiego w województwie krakowskim. Wzmianki o przynależności Libiąża do tego powiatu pochodzą z lat 1489 i 1581. W 1795 roku włączony do zaboru austriackiego. W latach 1815–1846 w granicach Wolnego Miasta Krakowa. Libiąż Mały wchodził w skład gminy okręgowej nr 17 z siedzibą w Chrzanowie, natomiast Libiąż Wielki – gminy nr 9 z siedzibą w Bobrku (do 1839 r.).