Dziubińskiego przez dowódcę dywizji. 16 września rano osiągnięto lasy na zachód od Sławatycz, a 17 września do lasów majątku Włodawa.

Udział w bitwie pod Tomaszowem Lubelskim O godz.15.00 zgodnie z rozkazem dowódcy armii gen. bryg. E. Przedrzymirskiego 33 DP rez. podjęła natarcie mające na celu wyrzucenie niemieckich jednostek z Włodawy. I/32 pal wspierał 134 pp, a III/32 pal 133 pp, które prowadziły natarcie wzdłuż szos z Trawnik i Wyrek do Włodawy. Wsparcie artyleryjskie 32 pal było mało skuteczne z uwagi na krótszy zasięg armat i haubic i ulegającą ciągłym uszkodzeniom łączność telefoniczną. Pierwsze natarcie zaległo. Drugie natarcie ok. godz.16.00 przy silnym deszczu po skoncentrowaniu ogni artyleryjskiego wszystkich 5 baterii na wzg. 179, piechota zdobyła je, następnie piechota wsparta strzelającymi na wprost działami 32 pal opanowała po dwóch godzinach walki przedmieścia Włodawy. Kontratak niemieckiej 3.Dywizji Pancernej, uderzył na 133 pp powodując jego wycofanie się. Odwrót osłaniał III dywizjon haubic, ranny został kpt. Konopka. I dywizjon armat ostrzeliwał zgrupowanie czołgów niemieckich na przedmieściu Włodawy. Nocą 17/18 września podjęto marsz osiągając rano wieś Osową, a po ostrzelaniu przez artylerię niemiecką wyruszono do Sawina. W związku z włączeniem 33 DP rez. do składu 41 DP rez.