Wileńska Chorągiew Harcerzy – była jednostka terytorialna Organizacji Harcerzy Związku Harcerstwa Polskiego.
Działała na terenie Wilna oraz województwa wileńskiego i województwa nowogródzkiego w latach 1921–1939 oraz w czasie II wojny światowej w konspiracji w latach 1939–1944 w ramach Szarych Szeregów ul „Brama” i ul „Lew”. Siedzibą władz Chorągwi było Wilno. Chorągiew tworzyło w 1938 20 hufców.
Historia Wileńska Chorągiew Harcerzy powstała w styczniu 1921 z Naczelnej Komendy Harcerskiej na Litwie i Białej Rusi.
Reprezentacje harcerzy z Chorągwi Wileńskiej na zlotach: I Narodowy Zlot Harcerzy w Warszawie w 1924 - uczestniczyło 69 harcerzy, II Narodowy Zlot Harcerzy w Poznaniu w 1929 - uczestniczyło 148 harcerzy, Jubileuszowy Zlot ZHP w Spale w 1935 - uczestniczyło 656 harcerzy.