W ich wyniku Joyce odszedł z partii i założył niewielkie, ideowo bliskie i wzorujące się na NSDAP ugrupowanie pod nazwą National Socialist League. Tuż przed wybuchem II wojny światowej znalazł się na liście osób przeznaczonych do internowania. Dzięki przeciekowi z MI5 dowiedział się o zamiarach władz i wyjechał wraz z żoną do Niemiec.
Lord Hau-Hau
Po przybyciu do Berlina został zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych w roli tłumacza. Jednak już 18 września otrzymał angaż w publicznym radiu (Reichsrundfunk), gdzie został jednym z redaktorów i prezenterów anglojęzycznych propagandowych audycji radiowych przeznaczonych dla odbiorców na Wyspach Brytyjskich. Prezenterów tych programów prześmiewczo zwano w Wielkiej Brytanii Lordami Hau-Hau. Z racji tego, że Joyce wkrótce stał się najpopularniejszym z nich, przezwisko to było później powszechnie identyfikowane z jego osobą. Sztandarowy program Joyce’a Berlin Calling według szacunków BBC miał w szczytowym okresie popularności (początek 1940 roku) około 6 milionów stałych i dalsze 18 milionów okazjonalnych słuchaczy. „Nasze angielskie audycje radiowe są odbierane w Anglii ze śmiertelną powagą. Lord Hau-Hau jest tam na ustach wszystkich” – pisał z zadowoleniem w styczniu 1940 roku Joseph Goebbels.