Uznając Joyce’a za poddanego brytyjskiego króla, oskarżono go o zdradę i w lipcu 1945 roku postawiono przed sądem. Mimo ujawnienia w trakcie procesu faktów świadczących na jego korzyść (był obywatelem amerykańskim i niemieckim, natomiast nigdy nie przyznano mu brytyjskiego obywatelstwa; dysponował jedynie wydanym w 1933 roku brytyjskim paszportem, który uzyskał kłamiąc, że urodził się na terenie Zjednoczonego Królestwa) oraz skromnego materiału dowodowego zgromadzonego przez prokuratora Hartleya Showcrossa (oskarżenie opierało się na zeznaniach tylko jednego świadka), został skazany na śmierć przez powieszenie. Ławnikom do wydania werdyktu wystarczyły zaledwie 23 minuty. Apelacje obrońców zostały odrzucone zarówno przez sąd drugiej instancji jak i Izbę Lordów. Komentując proces, Mieczysław Szerer zwrócił uwagę na to, że aby sprawa doszła do trzeciej instancji, musiało być wydane zaświadczenie, że sprawa zawiera zagadnienie prawne o wyjątkowym znaczeniu publicznym. W tym przypadku chodziło o to, jaki wpływ ma posiadanie paszportu brytyjskiego na prawa i obowiązki jego posiadacza, w tym także, jaki ma na to wpływ jego wyłudzenie.