Proletkult (akronim od ros. пролетарская культура – pol. kultura proletariacka) – organizacja kulturalna działająca w latach 1917–1932 w Rosji Radzieckiej a następnie w Związku Radzieckim, stawiająca sobie za cel wypracowanie nowej, klasowej kultury proletariatu.
Historia organizacji Inspiracją dla powstania organizacji była przedrewolucyjna działalność kierowanej przez Aleksandra Bogdanowa grupy Naprzód (Wpieriod), która w latach 1909–1910 próbowała zakładać specjalne szkoły dla robotników, w których mieli oni stać się wyrazicielami nowej kultury – kultury proletariatu. We wrześniu 1917 doszło do spotkania w Moskwie przedstawicieli ponad 200 organizacji, zajmujących się na co dzień działalnością kulturalną. Pod kierownictwem Anatolija Łunaczarskiego, Aleksandra Bogdanowa i Pawła Lebiediewa-Polańskiego wypracowano koncepcję tworzenia na obszarze całego kraju sieci ośrodków, ale także zespołów, w których robotnicy mieli nauczyć się od "starych twórców" podstawowych zasad technicznych, niezbędnych w procesie tworzenia. Latem 1919 działało ponad 100 miejskich struktur proletkultu, a w następnym roku w strukturach organizacji działało ponad 80 tysięcy osób.