Zimmer uściślił miejsce typowe do Tefé (stan Amazonas, Brazylia).
Obecnie (2025) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) umieszcza żarka rubinowego w rodzaju Pyrocephalus, który został opisany przez Johna Goulda w 1839.
Klasyfikacja podgatunków jest sporna. Autorzy książkowego wydania Handbook of the Birds of the World (HBW) uznali rodzaj Pyrocephalus za monotypowy i do P. rubinus zaliczyli 12 podgatunków. IOC wyróżnia 4 gatunki w obrębie rodzaju Pyrocephalus – monotypowego żarka rubinowego (P. rubinus), żarka zmiennego (P. obscurus) z 9 podgatunkami, żarka galapagoskiego (P. nanus) i wymarłego żarka małego (P. dubius). Na liście ptaków świata opracowywanej przy współpracy BirdLife International z autorami HBW (10. wersja online: październik 2025) wyróżniono 10 podgatunków P. rubinus, uznając żarka galapagoskiego za odrębny gatunek z żarkiem małym jako jego podgatunkiem; podobne ujęcie systematyczne przyjęli autorzy Kompletnej listy ptaków świata, AviList i The Clements Checklist of Birds of the World. Żarki galapagoski i mały są endemiczne dla wysp Galapagos;