W dodatku Bryan otrzymał formalną nominację Partii Populistycznej i Srebrnej Partii Republikańskiej. Tym sposobem, bez łamania dyscypliny partyjnej, wyborcy z tych partii mogli nań głosować. W rzeczywistości „populiści” i „silweryci” w latach 1900 i 1908 byli praktycznie nieaktywni, więc brał udział w wyborach wyłącznie z mandatu demokratów. W 1896 populiści odrzucili kandydaturę współkandydata Bryana, bankiera z Maine, Arthura Sewalla, a w jego miejsce wybrali kongresmena z Georgii Thomasa E. Watsona. Wyborcy mogli więc głosować na Bryana i Sewella lub na Bryana i Watsona.
Republikanie nominowali Williama McKinleya głoszącego hasła powszechnego dobrobytu w oparciu o rozwój przemysłu, wysokie cła i „sound money” (złoto). Jednocześnie ośmieszali Bryana, nazywając go populistą. Jednakże „Program reform Bryana był tak podobny do tego proponowanego przez populistów, że częstokroć był z nim utożsamiany, w rzeczywistości był on zawsze zagorzałym demokratą”Coletta (1964), vol.1, s. 40..
Bryan domagał się, by wolne srebro w bimetalizmie były brane pod uwagę w stosunku 16:1. Większość demokratycznych gazet odrzuciła jego kandydaturę, ale on i tak wygrał w głosowaniu demokratów.