Nikołaj Nikołajewicz Protopopow, ros. Николай Николаевич Протопопов (ur. 18 grudnia 1921 r. we wsi Gakovo w Królestwie SHS, zm. 7 stycznia 1997 r. w Santa Rosa) – młodszy oficer Rosyjskiego Korpusu Ochronnego podczas II wojny światowej, emigracyjny publicysta oraz działacz kombatancki, społeczny i religijny
Jego rodzina w 1920 r. zamieszkała w Królestwie SHS. Nikołaj N. Protopopow ukończył doński korpus kadetów imperatora Aleksandra III, zaś w 1940 r. rosyjsko-serbskie gimnazjum w Belgradzie. Następnie rozpoczął naukę w jugosłowiańskiej królewskiej akademii wojskowej, ale nie ukończył jej z powodu ataku wojsk niemieckich na Jugosławię w kwietniu 1941 r. Dostał się do niewoli z grupą junkrów i został osadzony w obozie jenieckim. W 1942 r. został wypuszczony na wolność, po czym wraz ze swoim ojcem i młodszym bratem (obaj potem zginęli) wstąpił do Rosyjskiego Korpusu Ochotniczego. Dostał stopień podporucznika. W lutym 1945 r. został odkomenderowany na szkolenie do oficerskiej szkoły ROA w Münsingen. Po zakończeniu wojny znalazł się w Czechosłowacji, skąd przedostał się do zachodnich Niemiec. Do 1947 r. mieszkał w Monachium, gdzie wykładał na wydziale leśnym międzynarodowego uniwersytetu. Współpracował też z UNRRA. Następnie wyjechał do Belgii, pracując krótko jako górnik. W 1948 r.