19 kwietnia 1346 r., Kazimierz Wielki przebywając podczas Wielkanocy w rodzinnym Brześciu Kujawskim, wystawił miejski akt lokacyjny na prawie magdeburskim dla BydgoszczyBogumił Rogalski. Przywilej lokacyjny miasta Bydgoszczy 19 kwietnia 1346 r. Kronika Bydgoska XVIII (1996). Bydgoszcz 1997.. Miasto miało powstać na opuszczonej równinie obok zamku. Bydgoszcz miała być z jednej strony ośrodkiem handlowym, będącym przeciwwagą dla znajdujących się pod władzą krzyżacką miast pomorskich, a z drugiej – warownią, strzegącą granicy państwa z zakonemFranciszek Mincer. Lokacja miasta Bydgoszczy (Geneza-analiza-następstwa). Kronika Bydgoska X (1986–1988). Bydgoszcz 1990.. Zasadźcami byli: Jan Kiesselhuth i jego wspólnik KonradStanisław D. Kosiorowski. Nazwy geograficzne i osadźcy Ziemi Bydgoskiej. W: „Przegląd Bydgoski” Rocznik 1 R.1933 z.3. (zobacz fragment aktu lokacyjnego w Wikicytatach). Miasto pełniło ważną funkcję obronną. Obszar nowo lokowanego miasta obejmował tereny po obu stronach Brdy. Na północ granice patrymonium miejskiego sięgały do dóbr cystersów koronowskich (Myślęcinek), na południe zaś dochodziły do Jeziora Jezuickiego (Pełeczno, Pełczyn) i wzdłuż rzeki Noteć.