Podczas siedmiu lat swego panowania w Bydgoszczy książę zachodniopomorski utwierdził urząd starosty bydgoskiego (Janusz 1375 r.) oraz innych urzędów ziemskich, odtąd związanych z ziemią bydgoską: podczaszych (1372), podsędziów (1373), chorążych (1376) i innychSobiesław Szybkowski. Ziemscy urzędnicy bydgoscy za Andegawenów i pierwszych Jagiellonów (1370–1492). „Ziemia Kujawska” XIV. Inowrocław, 2000-2001..
Po śmierci Kaźka Słupskiego Bydgoszcz wróciła pod władzę króla polskiego, mimo pretensji zgłaszanych przez przyrodnich braci Kaźka: książąt zachodniopomorskich Warcisława VII, Bogusława VIII i Barnima.
W 1378 r. ziemię bydgoską, inowrocławską i dobrzyńską król Ludwik Węgierski przekazał w lenno księciu Władysławowi Opolczykowi w zamian za rezygnację z namiestnictwa na Rusi HalickiejFranciszek Mincer. Bydgoszcz pod rządami Ludwika Węgierskiego i Władysława Opolczyka. In. Kalendarz Bydgoski 1998.. W 1390 roku Władysława Jagiełło nadał Bydgoszcz swojemu bratu Wiguntowi-Aleksandrowi, który ożenił się z córką Opolczyka. Po śmierci Wigunta w 1392 roku Bydgoszcz wróciła pod władzę króla PolskiJanusz Pietrzak, Zamki i dwory obronne w dobrach państwowych prowincji wielkopolskiej: studium z dziejów państwowych siedzib obronnych na przełomie średniowiecza i nowożytności, Instytut Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2003, s.