na Krymie był szefem sztabu dywizji kawalerii Kozaków kubańskich gen. Nikołaja G. Babijewa. 30 września tego roku został ranny w ostrzale artyleryjskim, w wyniku którego zginął gen. N. G. Babijew. Po wyleczeniu zajmował funkcję szefa sztabu grupy konnej gen. Wiaczesława G. Naumienki. W poł. listopada 1920 r. wraz z wojskami białych ewakuował się na wyspę Lemnos. W 1921 r. zamieszkał w Królestwie SHS. Pracował w jugosłowiańskim dowództwie wojskowym w Sarajewie. Po zajęciu Jugosławii przez wojska niemieckie w kwietniu 1941 r., wstąpił do nowo formowanego Rosyjskiego Korpusu Ochronnego. Po zakończeniu wojny zamieszkał w Austrii, a następnie wyjechał do Argentyny. Współpracował z czasopismem wojskowym „Czasowoj”, w którym opublikował szereg artykułów historyczno-wojskowych.
Linki zewnętrzne Biografia płk. Jurija W. Sierbina
Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Kozaccy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Pułkownicy Imperium Rosyjskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Wojskowi rosyjskich formacji kolaboranckich w służbie Niemiec hitlerowskich Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1964