Akrecja sferyczna – sferycznie symetryczne opadanie materii na obiekt centralny pod wpływem jego przyciągania grawitacyjnego.
Stacjonarny (niezależny od czasu) przepływ akrecyjny o takiej geometrii znany jest pod nazwą akrecji Bondiego. Tempo akrecji materii jest w takim przypadku całkowicie określone przez właściwości ośrodka otaczającego centrum grawitacji (np. ośrodka międzygwiazdowego) na dużych odległościach, w tym przede wszystkim przez prędkość dźwięku w ośrodku. Prędkość opadającej materii jest w dużej odległości niewielka, ale rośnie z malejącą odległością i bliżej centrum staje się z reguły naddźwiękowa.
Akrecja sferyczna występuje, gdy obiekt (gwiazda) nie porusza się z prędkością naddźwiękową względem ośrodka, a opadająca materia nie ma znaczącego momentu pędu (nie obraca się). Możliwość występowania takiego procesu rozważa się m.in. w kontekście aktywnych jąder galaktyk (dla galaktyk eliptycznych, szczególnie tych mało aktywnych) oraz w kontekście centrum naszej Galaktyki, jako jedno z możliwych wyjaśnień aktywności źródła Sgr A*.