Chlothar IV (lub Chlotar, Clothar, Clotaire, Chlotochar lub Hlothar, dające Lotar; zmarł ok. 719) – król Austrazji (717-718), został osadzony na tronie przez majordoma pałacu Karola Młota, jako sojusznik na czas wojny domowej, która się wówczas rozpętała.
W 717 Karol powrócił do Neustrii ze swymi wojskami, by zaatakować Chilperyka II i majordoma Neustrii Raganfreda, potwierdził swoją wyższość w zwycięstwie pod Vincy, niedaleko Cambrai. Jego pościg za uciekającym królem i jego majordomem do Paryża skończył się ucieczką Chilperyka. Wskutek takiego obrotu sprawy Karol Młot ogłosił królem Chlotara na miejsce Chilperyka, który popierał kandydaturę Ragenfreda na majordoma całego państwa frankijskiego. W 718 Chilperyk został ponownie pokonany przez Karola pod Soissons. Król uciekł do siedziby swojego sojusznika Odona Wielkiego, księcia Akwitanii. Wkrótce Odon wydał Chilperyka Karolowi. W zamian za uznanie jego panowania nad wszystkimi Frankami, Chilperyk oddawał Karolowi zarząd nad administracją, finansami i wojskiem swojego królestwa.
Chlotar prawdopodobnie zmarł w 718. W 719 Chilperyka podniesiono na tarczy i nazwano królem, stać by się tak mogło wyłącznie w wyniku śmierci Chlotara, jako że Karol nigdy nie był skłonny do uznania Chilperyka.