Zygmunt Władysław Waźbiński (ur. 30 stycznia 1933 w Żninie, zm. 7 maja 2009) – polski historyk sztuki, specjalizujący się w historii i teorii sztuki nowożytnej powszechnej.

W 1956 roku ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim, historię sztuki studiował na Sorbonie. Doktorat na temat aktu w sztuce weneckiej XVI stulecia obronił na Uniwersytecie Warszawskim w roku 1966. Jego rozprawa habilitacyjna, opublikowana w 1972 roku, dotyczyła twórczości Giorgio Vasariego. Tytuł profesora nauk humanistycznych otrzymał w 1985 roku.

W 1986 objął stanowisko kierownika Zakładu Muzealnictwa na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. W 1998 został kierownikiem utworzonej wówczas Katedry Historii Sztuki i Kultury na Wydziale Nauk Historycznych UMK.

Główną tematyką jego opracowań była renesansowa sztuka włoska.