Marabut jawajski (Leptoptilos javanicus) – gatunek dużego ptaka z rodziny bocianów (Ciconiidae). Występuje w południowej i południowo-wschodniej Azji. Bliski zagrożenia wyginięciem.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1821 roku amerykański przyrodnik Thomas Horsfield, nadając mu nazwę Ciconia Javanica. Holotyp pochodził z Jawy.
Gatunek monotypowy.
Etymologia Leptoptilos: leptos „delikatny”; πτιλον ptilon „pióro”. javanicus: Jawa, Indonezja.
Zasięg występowania Marabut jawajski występuje w Nepalu, Indiach i Sri Lance do południowej Chińskiej Republiki Ludowej (gdzie prawdopodobnie jest wymarły), Indochin, Wielkich Wysp Sundajskich i Bali.
Morfologia mały|Marabut jawajski w locie Długość ciała 110–120 cm, rozpiętość skrzydeł 2,1 m; masa ciała 4000–5230 g. Jego grzbiet jest czarny, a brzuch biały. Głowę ma podobną do sępa, z długim i grubym dziobem. U ptaków dorosłych twarz jest czerwonawa, a szyja żółta, osobniki młodociane mają brązowawą głowę i białą szyję.
Ekologia Zamieszkuje różnego rodzaju tereny podmokłe naturalne lub zmodyfikowane przez człowieka, zarówno otwarte, jak i zalesione.