trzy fale bohemizmów):
Pierwsza fala bohemizmów w X w. Druga fala bohemizmów między XIV-XV w. Trzecia fala bohemizmów w pierwszej połowie XVI w.
Szczególnie dużo zapożyczeń językowych za pośrednictwem języka czeskiego pojawiło się w języku polskim w średniowieczu (od X wieku, okres pierwszej fali bohemizmów), co wiąże się głównie z przyjęciem chrześcijaństwa za pośrednictwem czeskim. Są to głównie słowa związane z działalnością kościelną, takie jak „ołtarz”, „msza”, „kościół”. 77% polskich terminów religijnych pochodzi właśnie z tego okresu. Niekiedy słowa zapożyczone z języka czeskiego mają swój rdzenny rodowód w łacinie, jak w przypadku słów „ołtarz” – łac. , „msza” – łac. , „kościół” – od łac. – „twierdza” (zdrobnienie od łac. „obóz”; od pochodzą także polski kasztel i kasztelan oraz ang. – „zamek”). W takim wypadku jest to zapożyczenie z łaciny za pośrednictwem czeskiego. Jednocześnie, wyrazy łacińskie pojawiły się w czeszczyźnie często za pośrednictwem języka niemieckiego (np. polski „klasztor” pochodzi od czeskiego , ten zaś od staroniemieckiego , który w końcu wywodzi się od łacińskiego ). W wieku XIV–XVI istniała intensywna wymiana kulturowa pomiędzy Polską a Czechami, co znalazło swój wyraz w polskim słownictwie i w ortografii. Przenikanie do polszczyzny bohemizmów miało miejsce m.in.