Także w onomastyce znaleźć można ślady czechizmów, na przykład czeskie imię Władysław zastąpiło polskiego Włodzisława, zaś Wacław – WięcysławaWspółczesny język polski pod red. Jerzego Bartmińskiego. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 2001, s. 541.. Z języka czeskiego pochodzą także słowa tworzące dublety z polskimi, np. polskie stróż i pożyczka czeska straż mają inne znaczenie, choć tę samą etymologię (różnią się wynikiem przestawki głosek płynnych).
Podobnie z czeskiego w czasach najnowszych zapożyczone zostało słowo „lustracja” (czeskie „”) na oznaczanie prześwietlania tajnych współpracowników dawnych służb bezpieczeństwa. W dawnej polszczyźnie lustracja oznaczała po prostu przegląd (np. lustracja dóbr koronnych) albo wizytację.
Obecnie język polski i czeski mają około 27% słownictwa o identycznym lub podobnym brzmieniu, chociaż niektóre wyrazy nabrały innego znaczenia (stąd czesko-polskie nieporozumienia językowe, które mogą wywoływać wrażenie śmieszności).
Zobacz też
słowacyzm
Przypisy
Bibliografia