Opowieść niezgaszonego księżyca (oryg. ) – opowiadanie Borisa Pilniaka wydane po raz pierwszy na łamach gazety Nowy Świat (ros. Nowyj Mir, Новый Мир) w 1927Komentarz wydawcy [w:] .
Treść Komandarm Nikołaj Iwanowicz Gawriłow, były robotnik tkacki i doświadczony działacz partii bolszewickiej, przyjeżdża razem ze swoim przyjacielem Aleksiejem Popowem (również działaczem), do Moskwy. Otrzymał partyjne polecenie, by poddać się operacji żołądka w związku z chorobą wrzodową, na jaką cierpiał. Czując się lepiej od pewnego czasu, Gawriłow boi się operacji. Mimo tego po konsylium lekarskim, które potwierdza konieczność jej przeprowadzenia, zgadza się. Wieczorem w budynku WKP(b) nieznany z nazwiska jej działacz, „człowiek, który się nie garbił”, dyktuje sekretarce swoje rozważania nad światową polityką, tymczasem Gawriłow, pełen złych przeczuć, bawi się z córeczką przyjaciela. Popow opowiada mu o swoich osobistych problemach.