Partia Radykalna (fr. Parti radical, PR lub PRV) – francuska centrowa, socjalliberalna partia polityczna. Zwana także od swojej paryskiej siedziby Parti radical „valoisien”.
Historia Ugrupowanie nurtu radykalnego powstało w 1901. W 1972 doszło do rozłamu między frakcjami dotąd funkcjonującej Partii Radykalnej, którą opuściła grupa opowiadająca się za współpracą z socjalistami i komunistami. Działalność pod nazwą PR kontynuowali zwolennicy współpracy z centrystami. Na jej czele stanął Jean-Jacques Servan-Schreiber. Partia w 1974 poparła kandydaturę Valéry’ego Giscarda d’Estainga w wyborach prezydenckich, a w 1978 wzięła udział w założeniu Unii na rzecz Demokracji Francuskiej, w ramach której działała do 2002, zachowując odrębność organizacyjną.
W wyborach do Zgromadzenia Narodowego z list UDF pomiędzy 1978 a 1997 radykałowie uzyskiwali z reguły kilka mandatów (od 2 do 7), jedynie w 1993 odnieśli większy sukces, wprowadzając do niższej izby parlamentu 14 posłów.