Józef Zięba (ur. 15 sierpnia 1932 w Powórsku na Wołyniu, zm. 5 lutego 2022 w Lublinie) – polski poeta i prozaik.
Życiorys Urodził się 15 sierpnia 1932 roku w Powórsku na Wołyniu w rodzinie robotniczej, syn Stanisława i Antoniny z d. Bomba. W 1943 roku z powodu agresji ukraińskich nacjonalistów, jego rodzice uciekli do Kowla, a następnie do Chełma. W 1947 roku ukończył szkołę powszechną, a w 1951 roku ukończył Gimnazjum i Liceum im. Stefana Czarnieckiego w Chełmie. W latach 1951–1955 studiował na wydziale filologii polskiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Na studiach był członkiem Koła Polonistów Studentów KUL, gdzie debiutował jako poeta w czasopiśmie „Polonista”. 14 października 1955 roku otrzymał dyplom ukończenia studiów.
W czasie stalinowskim jako absolwent KUL-u, miał trudności ze znalezieniem pracy. Przez rok czasu był nauczycielem w szkole dla pracujących w Lublinie, a następnie kilka miesięcy pracował w redakcji „Lubelskiego Tygodnika Katolickiego”. Należał do grup literackich „Golkonda” i „Atlantyda”. W październiku 1956 był związany z Lubelskim Klubem Literackim oraz Klubem Stowarzyszeń Twórczych. W marcu 1957 roku przez miesiąc, pracował w schronisku dla nieletnich przestępców w Dominowie. Był współredaktorem dodatku literackiego „Teraz” do Kuriera Lubelskiego, a także debiutował w Tygodniku Powszechnym.