Jeśli w latach międzywojennych uznawano obszar 8,0 km² za niedostatecznie zabezpieczający potrzeby rozwojowe miasta, to władze powiatowe zmniejszyły w omawianym okresie obszar miasta do 5,0 km², a w latach siedemdziesiątych XX w. nawet do 4,5 km². Stało się tak na skutek uchwały władz powiatowych, przekazujących grunty miejskie do okolicznych sołectw. Motywowano to potrzebą ochrony gruntów rolnych. Jedynym wyjątkiem w tym okresie było miasto Nowy Tomyśl do obszaru którego włączono sołectwo Paproć (m.in stacja PKP i okolice)Klub Sportowy Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski-monografia", Andrzej Hojan, Poznań1997, str47.. W końcu doprowadziło to do głośnego wówczas protestu grodziszczan nazywanego „Rewolucją Grodziską”. W 1971 roku przeprowadzono spotkanie miejscowego społeczeństwa z władzą lokalną, powiatową i wojewódzką. Podjęto szereg decyzji dotyczących życia gospodarczego i społecznego, jednak nie wydzielono miasta z terytorium powiatu, co było jednym z postulatów. W 1972 roku do pracy i do szkół w Poznaniu dojeżdżało ponad 1200 osób. Stopniowe wychodzenie z 30-letniego marazmu rozpoczęło się dopiero po likwidacji powiatów w 1975 roku.