Konstrukcja Okręt ma typową architekturę dla śmigłowcowców desantowych, z płaskim pokładem lotniczym, stanowiącym zarazem pokład górny, oraz z wąską i długą wyspową nadbudówką po prawej stronie pokładu lotniczego. W przedniej części nadbudówki na górze został umieszczony przeszklony pomost nawigacyjny i bojowy, połączony ze stanowiskiem kontroli lotów. Dla lepszej obserwacji, pomost i stanowisko kontroli lotów charakterystycznie wystaje w lewo poza obrys nadbudówki, ponad pokładem lotniczym. Wyloty spalin z silników obudowane są jednym kominem o prostokątnym przekroju, na nadbudówce. Za nadbudówką na prawej burcie zainstalowany jest duży żuraw. Kadłub zbudowany jest w podłużnym układzie wiązań, przechodzącym w układ poprzeczny w rejonie dolnych pokładów i części dziobowej oraz rufowej, i dzieli się na 17 głównych przedziałów wodoszczelnych. Pokład górny ma numer 1, a niższe pokłady noszą rosnące numery. Obszerny hangar ciągnie się przez pokłady o numerach od 3 do 5. Grodzie poniżej pokładu 5 (podłogi hangaru) nie mają drzwi dla zwiększenia niezatapialności i dostęp do znajdujących się między nimi przedziałów możliwy jest tylko od góry. W kadłubie przewidziano miejsce na urządzenie dalszych pomieszczeń w razie potrzeby. Kadłub wykonany jest ze stali o dużej wytrzymałości oraz ma podwójne dno.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Atlântico (1995) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.