Driakiew wonna (Scabiosa canescens Waldst. & Kit.) – gatunek rośliny należący do rodziny przewiertniowatych (Caprifoliacaceae). Roślina dwu- lub wieloletnia. Występuje w Europie Środkowej na obszarze od Francji do Polski oraz od Szwecji na północy do krajów byłej Jugosławii na południu, a także w Azji Mniejszej. W Polsce rośnie rzadko w zachodniej części kraju, na wschód sięgając po Nieckę Nidziańską i okolice Sandomierza.
Morfologia thumb|left|180px|Kwiatostan thumb|left|180px|Owoce Pokrój Roślina zielna. Z rozgałęziającego się kłącza wyrastają liczne, płonne rozety liściowe i pędy kwiatostanowe. Łodygi są prosto lub łukowato wzniesione, na przekroju okrągłe, pokryte krótkimi, białawymi i przylegającymi szczecinkami. Liście Wyrastające w dole pędu (w rozetach przyziemnych i u nasady łodygi) są całobrzegie, krótko zaostrzone, a w dole zbiegające w długi ogonek. Liście łodygowe są pojedynczo pierzastosieczne z łatkami równowąskimi lub równowąsko lancetowatymi o poszczególnych odcinkach szerokości od 2 do 4 mm. Kwiaty Silnie pachnące, zebrane w spłaszczone główki, wsparte od dołu rozpostartymi przysadkami (krótszymi od kwiatów). Dno kwiatostanu jest nagie. Kwiatostany osiągają 1,5–2,5 cm średnicy.