Całkowita zdolność wiązania żelaza (TIBC – ang. Total Iron Binding Capacity) – diagnostyczne badanie laboratoryjne polegające na określeniu maksymalnej ilości żelaza potrzebnego do całkowitego wysycenia białka transferryny, która jest podstawowym nośnikiem żelaza w osoczu. 1 mol transferryny jest w stanie transportować jednocześnie 2 mole żelaza. Dzięki tej prawidłowości wykonując tańsze badanie TIBC pośrednio można określić stężenie transferryny w osoczu . Badania TIBC nie należy mylić z UIBC (utajona zdolność wiązania żelaza).
Wartości prawidłowe mężczyźni 45–70 μmol/l (251–391 μg/dl) kobiety 40–80 μmol/l (223–446 μg/dl)
Interpretacja wyników Stan Stężenie żelaza w osoczu Transferryna i TIBC Wysycenie transferryny Niedokrwistość z niedoboru żelaza. Niskie. Wysokie. Wątroba wytwarza więcej transferryny, przypuszczalnie usiłując maksymalnie zwiększyć wykorzystanie małej puli żelaza. Niskie, ponieważ jest niedobór żelaza. Niedokrwistość w przebiegu chorób przewlekłych. Niskie. Żelazo w organizmie pozostaje związane z ferrytyną wewnątrz komórek. Niskie. Organizm wytwarza mniej transferryny (za to więcej ferrytyny), prawdopodobnie by trzymać żelazo zmagazynowane z dala od patogenu mogącego wykorzystywać je do rozwoju. W normie. Ciąża lub stosowanie hormonalnej antykoncepcji, bez niedoboru żelaza. W normie. Wysokie.