Bitwa pod Ballynahinch – starcie zbrojne, które miało miejsce w trakcie rewolucji irlandzkiej, na obrzeżach miasta Ballynahinch w dniach 12–13 czerwca 1798 roku pomiędzy rebeliantami irlandzkimi a wojskami brytyjskimi oraz milicją z Monaghan.
Tło Dowódcą sił irlandzkich był pochodzący z Lisburn Henry Munro, Irlandczyk oraz członek Zjednoczenia Irlandzkiego bez doświadczenia wojskowego. Munro objął dowództwo po tym jak 5 czerwca oddziały brytyjskie aresztowały Williama Steel Dicksona. 9 czerwca, po zwycięstwie rebeliantów pod Saintfield, Munro i jego oddział dołączyli do reszty rebeliantów w okolicach Ballynahinch – ich siły były oceniane na ponad 4 000 ludzi. W odpowiedzi siły brytyjskie w sile około 2000 żołnierzy wyruszyły z Belfastu i Downpatrick w celu starcia z rebeliantami.
Bitwa Bitwa rozpoczęła się w nocy 12 czerwca, kiedy to Brytyjczycy zajęli dwa okalające Ballynahinch wzgórza oraz rozpoczęli ostrzał artyleryjski miasta. Wkrótce po tym irlandzcy oficerowie próbowali wywrzeć presję na Munro, aby ten rozpoczął nocny atak na pozycje brytyjskie. Mimo próśb swoich oficerów, Munro odmówił wykonania ataku. Konsekwencją tej decyzji było rozczarowanie wielu walczących rebeliantów, którzy rozpierzchli się po swych pozycjach.