mały|Grób Konstantego Górskiego na cmentarzu Powązkowskim Konstanty Górski (ur. 8 maja 1827 w Woli Pękoszewskiej, zm. 1 marca 1901 w Warszawie) – polski polityk.
Studiował w Berlinie i Paryżu specjalizując się w prawie administracyjnym. Podczas studiów publikował korespondencyjnie w piśmie „Przegląd Poznański” oraz był członkiem redakcji paryskiego czasopisma „Wiadomości Polskie”. Po powrocie na tereny polskie został mianowany referendariuszem rady stanu Królestwa Polskiego. Później zamieszkał w rodzinnej Woli Pękoszewskiej. Dokonał oczynszowania włościan w Woli Pękoszewskiej, w Tułowicach i w Motkowicach. Równolegle z prowadzeniem gospodarstwa objął funkcję dyrektora zarządzającego Towarzystwa Ubezpieczeń w Warszawie. Ponadto sprawował funkcje wiceprezesa rady kolei Bydgoskiej, członka rady Banku Polskiego. Był współzałożycielem organu polityczno-społecznego „Kronika” (wraz z nim Feliks Sobański i Ludwik Krasiński). Publikował w pismach „Biblioteka Warszawska” i „Niwa”.
Był politykiem ugodowym związanym z prawicą białych i członkiem instytucji gospodarczych. Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 159, rząd 3, grób 1/2/3).