Następcą Spauna na stanowisku dowódcy Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine został wiceadmirał Rudolf Montecuccoli. Lata jego rządów przypadły na wyścig zbrojeń morskich między mocarstwami europejskimi, spowodowany m.in. zbudowaniem przez Wielką Brytanię pierwszego pancernika z artylerią główną ujednoliconego kalibru i napędzanego turbinami parowymi – HMS „Dreadnought”. Budowa przez Royal Navy nowoczesnych drednotów, krążowników liniowych, niszczycieli i znalazła licznych naśladowców, wśród których nie zabrakło k.u.k. Kriegsmarine. Owocem było nie tylko powstanie pierwszych austro-węgierskich drednotów typu Tegetthoff, ale także nowoczesnych krążowników lekkich o napędzie turbinowym, klasyfikowanych oryginalnie jako szybkie krążowniki (niem. Rapidkreuzer).
Projekt i budowa 1 maja 1906 roku Komitet Techniki Morskiej marynarki (niem. Marinetechnisches Komitee der k.u.k. Kriegsmarine) w Poli na zamówienie Sekcji Marynarki Wojennej w Wiedniu rozpoczął proces projektowania szybkiego krążownika zwiadowczego o wyporności konstrukcyjnej 3500 ton, mającego rozwijać większą prędkość od będących w użytkowaniu lub dopiero budowanych współczesnych jednostek tej klasy (m.in. brytyjskich krążowników typu i , niemieckich typu Dresden czy amerykańskiego ).