Do takiego stanu dochodzi w chorobie Whipple’a i innych zaburzeniach określanych wspólnie jako enteropatia z utratą białek.
Enteropatia z utratą białek Enteropatia z utratą białek to zespół objawów wywołany przez wiele różnych zaburzeń. W zaburzeniach z tej grupy dochodzi do utraty białek osocza krwi do światła jelita na skutek uszkodzenia naczyń chłonnych prowadzącego do zastoju chłonki albo wysięku związanego z procesem zapalnym obejmującym ścianę jelita. W przypadku zaburzeń prowadzących do zastoju chłonki (między innymi: wrodzona naczyniakowatość limfatyczna jelit, nowotwory, gruźlica, sarkoidoza, chemioterapia albo radioterapia, zaciskające zapalenie osierdzia, niewydolność prawej komory serca, marskość wątroby, choroba Whipple’a) dochodzi następnie do jej przedostawania się do światła jelita, co powoduje nie tylko utratę białek, ale również chylomikronów transportujących triglicerydy.
Abetalipoproteinemia U osób chorych na abetalipoproteinemię nie dochodzi do wytworzenia apolipoproteiny B, białka koniecznego do produkcji chylomikronów.