Po ukończeniu szkoły w grudniu 1945 został członkiem załogi okrętu szkoleniowego HMS „Frobisher”, po ukończeniu rejsu szkoleniowego został przydzielony do załogi HMS „Vanguard” w stopniu midszypmena, od 1948 służył na kanadyjskim HMCS „Magnificent”.
W 1950 opuścił służbę wojskową i przyłączył się do wspólnoty Woda Żywa, którą o. Thomas Philippe OP prowadził w Soisy-sur-Seine. W 1952 został po wyjeździe o. Philippe do Rzymu mianowany dyrektorem tej wspólnoty, w 1956 został odwołany z tego stanowiska. W latach 1956–1961 mieszkał m.in. w Bellefontaine, Crulai, Fatimie, od 1960 w Törbel w Szwajcarii i od wiosny 1961 w Paryżu. Pracował w tym czasie nad pracą doktorską Szczęście jako zasada i cel etyki arystotelesowskiej, którą w 1962 obronił w Institut Catholique w Paryżu. Następnie zaproponowano mu pracę wykładowcy etyki w St. Michael’s College Uniwersytetu w Toronto, jednak prowadził wykłady tylko czasowo, nie zdecydował się na podjęcie stałej pracy i powrócił do Francji.