Komunikację zapewniała drabina, lub wewnętrzne drewniane schody.
Brama posiadała dwuskrzydłowe wrota, bronę i most zwodzonyprawdopodobnie jedynie w XVI wieku, potem most stały nad fosą miejską, zastąpiony w II połowie XVIII wieku mostem stałym z poręczami.
Od 1751 roku forma budowli zmieniła się. Zamurowano wówczas wieńczący bramę blankowany krenelaż oraz podwyższono najwyższą kondygnację, na co przeznaczono 1000 sztuk cegieł. Budowla otrzymała dwu- lub czterospadowy dach (jak Brama Poznańska), kryty dachówką. W górnej kondygnacji zostały wstawione okna, a cała brama została pomalowana na czerwono, czego dowodzą zachowane rachunki. W 1756 roku zbudowano ponadto ganek na bramie oraz wstawiono nowe wrota, drzwi, okna i schody.
Badania archeologiczne Północno-wschodni narożnik bramy został odkryty podczas nadzorów archeologicznych wykopów prowadzonych w 1997 roku. Fundamenty w postaci ceglanych murów znaleziono zaledwie 40 centymetrów pod nawierzchnią ulicy. Badania archeologiczne potwierdziły datowanie pozostałości na XVI wiek.
Zobacz też Mury miejskie w Bydgoszczy Brama Gdańska w Bydgoszczy Brama Poznańska w Bydgoszczy Zamek w Bydgoszczy Ulica Długa w Bydgoszczy Fosa miejska (Bydgoszcz) Fosa zamkowa (Bydgoszcz) Stare Miasto w Bydgoszczy Historia Bydgoszczy
Przypisy