Stosunki konsularne – określane są przez zespół norm prawa międzynarodowego, umownych i zwyczajowych składających się na międzynarodowe prawo konsularne oraz przez normy prawa wewnętrznego.
W przeciwieństwie jednak do prawa dyplomatycznego, w prawie konsularnym znacznie większą rolę odgrywają dwustronne normy umowne. Postanowienia dotyczące nawiązania stosunków konsularnych, funkcji czy przywilejów i immunitetów konsularnych znajdują się zarówno w specjalnych konwencjach konsularnych, jak i porozumieniach oraz traktatach handlowych, żeglugowych, czy nawet politycznych.
Konwencje Konwencje konsularne dwustronne Ich liczba sięga kilku tysięcy. Pierwsze z nich były zawarte już w XII i XIII wieku. Polska związana jest wieloma dwustronnymi konwencjami konsularnymi podpisanymi m.in. z Afganistanem w 1983 roku, Austrią w roku 1974, Belgią w roku 1972, Białorusią w roku 1992, Bułgarią w roku 1972, Finlandią w roku 1971, Francją w roku 1976, Irakiem w roku 1980, Wielką Brytanią w roku 1967Remigiusz Bierzanek, Janusz Symonides: Prawo Międzynarodowe Publiczne, wyd. Prawnicze PWN..