Pasieczna (ukr. Пасічна, Pasiczna) – wieś w rejonie nadwórniańskim obwodu stanisławowskiego na ukraińskim Pokuciu. Jesienią 1914 roku miejsce kilku starć Brygady Karpackiej.
Wieś prawa wołoskiego, położona była w drugiej połowie XV wieku w ziemi halickiej województwa ruskiegoGrzegorz Jawor, Osady prawa wołoskiego i ich mieszkańcy na Rusi Czerwonej w późnym średniowieczu, Lublin 2000, s. 212, 222.. 4 sierpnia 1944 zdobyta przez wojska radzieckie.
W Pasiecznej znajduje się mogiła żołnierzy II Brygady Legionów Polskich, którzy zginęli w tych okolicach w listopadzie 1914 i lutym 1915. Na pomniku umieszczono tablicę z napisem: „W hołdzie legionistom Żelaznej Brygady, którzy w listopadzie 1914 i lutym 1915 polegli pod Pasieczną. Umierali marząc o niepodległej Polsce”. Mogiłą opiekują się uczniowie tamtejszego liceum.
10 kwietnia 1944 (drugi dzień Świąt Wielkanocnych) doszło tutaj do zbrodni ukraińskich nacjonalistów na części polskich mieszkańców. Według Grzegorza Hryciuka zginęło 157 PolakówGrzegorz Hryciuk, Przemiany narodowościowe i ludnościowe w Galicji Wschodniej i na Wołyniu w latach 1931-1948, Toruń 2005, ISBN 83-7441-121-X, s. 251. Damian Markowski podaje liczbę od 76 do 90 ofiar łącznie dla Pasiecznej, Zielonej i Rafajłowej.