Wend von Wietersheim (ur. 18 kwietnia 1900 w Neuland Löwenberg, zm. 19 września 1975 w Bad Honnef) − niemiecki oficer Wehrmachtu w randze Generalleutnanta. Służył w czasie I i II wojny światowej. Za swoją służbę został odznaczony Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego z Liśćmi Dębu i Mieczami.
Życie Wend von Wietersheim był synem Waltera von Wietersheim (1863-1919), urzędnika państwowego i posiadacza majątku Nowy Ląd (później część Niwnic). Jego starszym bratem był późniejszy starosta lwówecki Mark von Wietersheim (1897–1969).
W I wojnie światowej Wietersheim miał stopień chorążego (Fähnrich). W 1919 r. został awansowany na lejtnanta i przejęty przez Reichswehrę, gdzie służył w różnych regimentach kawalerii.
W 1938 r. przeniósł się do wojsk pancernych, początkowo w sztabie 3 Dywizji Pancernej uczestniczył w kampanii wrześniowej. Awansowany na majora w marcu 1940 w I Dywizji Pancernej dowodził najpierw 1 batalionem motocyklowym (Kradschützen Bataillon 1) w bitwie o Francję. Następnie (w stopniu podpułkownika) dowodził 113 pułkiem grenadierów pancernych (Panzer-Grenadier-Regiment 113) w wojnie niemiecko-radzieckiej. Został odznaczony za walki w rejonie Rżewa. W kwietniu 1942 r. awansowany do stopnia pułkownika. W 1943 r. objął dowództwo 11 Dywizji Pancernej znanej jako dywizja duchów (Gespensterdivision).