1537-1540, Maastricht (Holandia) 4 Papier F znak wodny – ręka ze zwartymi palcami z trójlistną koniczyną100px|papier F 1538 Osnabrück, 1540 Lotaryngia
Papiery różnych rodzajów występują w rękopisie w sposób nieregularny.
Papier rodzaju C Papier C jest najstarszym użytym w rękopisie. Jego znak wodny przedstawia dość grubego węża, przypominającego postawą i wygięciem konika morskiego, którego pysk wygięty jest poza oś, w stronę marginesu, ogon zaś w przeciwnym kierunku, choć jego koniec jest również skierowany w stronę marginesu. Na głowie węża znajduje się kwiaton z trzema liliami przypominający koronę, a z pyska wystaje język skierowany ku górze i zakończony ostrzem o kształcie grota. Ciało węża podzielone jest linią grzbietową na dwie części, które z kolei podzielone są na segmenty ukośnymi liniami poziomymi opadającymi w dół. W katalogu Briqueta znak najbardziej podobny skatalogowany jest pod nr 10 738.
Jak ustalono, znak ten występował często na papierach z południowej Francji, Hiszpanii i Włoch w XV i XVI wieku. Najbardziej jednak podobne do występujących w rękopisie De revolutionibus odkryto na papierze znanym z Middelburga z 1525.