kubryk załogi oraz kambuz mieściły się także w nadbudówce dziobowej, a kubryk podoficerów oraz kabiny oficerów i dowódcy znajdowały się w nadbudówce rufowej. Na końcu pokładu dziobowego znajdował się niski pomost bojowy ze sterówką oraz platforma reflektorów, a nadbudówkę rufową zajmowały pomieszczenia radiostacji, pisarza i toalety oficerskie. Na okręcie zainstalowano dwa maszty: główny, usytuowany za pomostem (o wysokości 21 metrów) i znacznie niższy drugi, znajdujący się na nadbudówce rufowej.
Długość całkowita okrętu wynosiła 72,32 metra (71,2 metra między pionami, szerokość całkowita 7,814 metra (7,52–7,57 metra na wodnicy) i maksymalne zanurzenie rufy 3,1135 metra (projektowane 2,8196 metra, realne 2,98 metra). Wyporność projektowa wynosiła 709,285 tony, a normalna 790 ton.
Załoga okrętu składała się zazwyczaj z 5–6 oficerów oraz 75–77 podoficerów i marynarzy.
Urządzenia napędowe Siłownia jednostki składała się z trzech turbin parowych systemu produkcji zakładów z Le Bourget, pracujących na trzy linie wałów zakończonych trójłopatowymi śrubami napędowymi o średnicy 1,6 metra i skoku 1,5 metra.