Wyposażenie Na okręcie zamontowano jeden reflektor o średnicy 60 cm, umieszczony na platformie pomostu bojowego. Niszczyciel wyposażony był w dwie kotwice admiralicji, umieszczone na obu burtach na specjalnych platformach kotwicznych i podnoszone za pomocą zamontowanej na dziobie wciągarki z napędem parowym oraz ręcznym. Do łączności wewnętrznej służyło co najmniej 10 głównych linii rur głosowych, prowadzących do poszczególnych stanowisk i pomieszczeń. Jako środki ratownicze i komunikacyjne na okręcie znajdowały się: 7-metrowy ponton, 7-metrowy welbot, 4-metrowy jol oraz dwie szalupy Burtona.
Służba „Faulx” został wcielony do służby w Marine nationale 1 listopada 1912 roku. Jednostka otrzymała numer identyfikacyjny M69 i znak burtowy „FX”. 20 grudnia okręt wyszedł z Lorient w rejs na Morze Śródziemne, docierając 29 grudnia do Tulonu; po przybyciu „Faulx” został przydzielony do 1. dywizjonu niszczycieli 1. Armii Morskiej. Między 21 a 23 kwietnia 1913 roku 1. i 5. dywizjon niszczycieli wraz z „Bouclierem” oraz pancernikami , , , i wzięły udział w ćwiczeniach floty, a 30 czerwca „Faulx” wraz z „Bouclierem” i pancernikiem „Mirabeau” udał się pod na strzelanie.