Najbardziej skrajny północny skrawek tej drogi formalnie włączono w granice miasta przy okazji wielkiego porządkowania przedmieści (1808) w związku z zarządzoną przez zwycięskie wojska napoleońskie likwidacją fortyfikacji miejskich, natomiast pozostałą część – w 1868 i w 1897, przez przyłączenie wsi Lehmgruben (dziś osiedle Glinianki), Neudorf (dziś osiedle Powstańców Śląskich) i Kleinburg (dziś Borek). Ostatni etap wiąże się z włączeniem po roku 1912 w granice miasta należących do wsi Oltaschin (Ołtaszyn) terenów ograniczonych od zachodu ulicą Borowską i od południa obwodnicą kolejowąW Encyklopedii Wrocławia (mapa w haśle „Rozwój terytorialny”) podano, że nastąpiło to w 1904 wraz z przyłączeniem wsi Herdain (dziś osiedle Gaj) i Dürrgoy (Tarnogaj); przeczy jednak temu zarówno mapa M. Grügera z 1911 roku, jak i urzędowa mapa Städtisches Vermessungamt z czerwca 1912, które rejon na wschód od Borowskiej, na północ od obwodnicy kolejowej i na południe od krętej do dziś linii ulicy Działkowej pozostawiają poza miastem zaliczając je do wsi Oltaschin.. W ciągu ostatniej dekady XIX i pierwszej dekady XX wieku północna część ulicy zabudowana została kamienicami czynszowymi.