w Bratysławie (1991, wspólnie z Richardem Biolkiem), Schwäbisch Gmünd (1993, wspólnie z Jewginijem Ragozinem, Wiktorem Kuporosowem, Siergiejem Kaliniczewem, Aleksiejem Suetinem i Aleksandrem Budnikowem), Würzburgu (1994), Münsterze (1994, wspólnie z m.in. Jānisem Klovānsem, Aleksandrem Oniszczukiem, Władimirem Bagirowem i Dariusem Ruželė) oraz Rondzie (1998). Sukcesy odnosił niemalże do samej śmierci, m.in. w 2008 r. zajął jedno z czołowych miejsc w mistrzostwach Tatarstanu.
W 1981 r. był jednym z założycieli Wszechrosyjskiej Szachowej Szkoły Arcymistrzów, mieszczącej się w Czelabińsku. Do jego wychowanków należeli m.in. Alisa Gallamowa, Swietłana Prudnikowa, Maksim Sorokin, Siergiej Rublewski, Michaił Ułybin i Artiom Timofiejew.
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1981 r., z wynikiem 2530 punktów dzielił wówczas 51-58. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie dzieląc 25-27. miejsce wśród szachistów radzieckichFIDE rating history :: Panchenko, Alexander N..
Przypisy