Od wczesnego średniowiecza Wrocław i Dolny Śląsk posiadał pocztowe połączenia z Nysą, Otmuchowem i Rzymem poprzez działające tu najwcześniej poczty klasztorne. W XIV w. urządzono pierwsze poczty prywatne i połączenia pocztowe →poczt kupieckich, pieszych, z Legnicą, Brzegiem, Opolem, Nysą i dalej z Pragą i Gdańskiem. W ciągu XVI w. poszerzyła się komunikacja z Norymbergą (1573), Lipskiem (1596) i Krakowem. W XVI/XVII w. Wrocław posiadał kolejne połączenia poczty pieszej z Gdańskiem, Toruniem i Poznaniem. Po utworzeniu w 1578 Komory Śląskiej nastąpił rozwój połączeń pocztowych związanych m.in. z dworem cesarskim oraz książęcymi siedzibami Piastów. Książę brzeski Jan Chrystian utworzył połączenia z Legnicą, zaś ks. brzesko-legnicki Fryderyk - z Brzegiem, Nysą, Opolem, Raciborzem, Cieszynem i Przełęczą Jabłonkowską. Po zajęciu przez Fryderyka II Śląska została utworzona na tych terenach poczta saska. 16 lipca 1625 roku uruchomiono pierwszą na Dolnym Śląsku regularną linię poczty konnej zwyczajnej (Ordentliche Post) na odcinku Wrocław – Praga – Wiedeń. Wówczas utworzono urząd naczelnego pocztmistrza Wrocławia, co świadczyło z dużej pozycji poczty śląskiej w Rzeszy.