Abner (hebr. אבנר), syn Nera (zm. ok. 1010 p.n.e.) – postać biblijna występująca w 1 Księdze Samuela i 2 Księdze Samuela, wspominany w 1 Księdze Królewskiej. Dowódca wojsk Saula i Iszbaala. Zamordowany przez Joaba.
Według 17 rozdziału 1 Księgi Samuela Abner przedstawił Saulowi Dawida po jego zwycięstwie nad Goliatem. Fragment ten jest jednak opuszczony przez kodeks B SeptuagintyPor. przypis do w Biblii Tysiąclecia. Po śmierci Saula doprowadził do obwołania królem Iszbaala, zwanego również IszboszetemCzłon "baal", będący imieniem bożka kananejskiego, został zastąpiony w tekście hebrajskim członem "boszet", co znaczy "hańba". Por. przypis do w Biblii Tysiąclecia, chociaż Jahwe poprzez Samuela namaścił na króla Dawida. Doszło do wojny domowej, podczas której wojska Iszbaala pod wodzą Abnera doznały klęski w bitwie na Polu Boków. Podczas bitwy Abner zabił brata Joaba, Asahela. Po tym, jak Iszbaal posądził Abnera o obcowanie z nałożnicą Saula, RispąPostępowali tak w Izraelu nowi władcy po obaleniu lub śmierci dotychczasowego, dowódca postanowił przejść na stronę Dawida. Warunkiem Dawida było odesłanie mu jego żony, córki Saula Mikal, co Abner uczynił, pomimo sprzeciwu jej drugiego męża, Paltiela.