Mieszkańcy Nowiodunum wysłali do Cezara posłów z prośbą, aby im wybaczył i oszczędził ich życie i mienie. Prokonsul zdając sobie sprawę z tego, że główne siła Galów są blisko nie zwlekał długo. Rozkazał wydać broń, przyprowadzić konie i dostarczyć zakładników. Kiedy jednak po wydaniu zakładników reszta warunków poddania była w trakcie załatwiania, a do miasta weszli centurionowie z garstką żołnierzy dla odebrania broni i zwierząt jucznych, z murów dostrzeżono w oddali nieprzyjacielską konnicę, która wyprzedzała kolumnę marszową piechoty Galów.
Widok ten sprawił, że w mieszkańcach ożyła nadzieja na ratunek. Podnieśli więc wrzask i chwycili za broń biegnąc do bram i na mury. Centurionowie domyślili się z zachowania Biturygów, że coś nowego zaszło w ich umysłach, z dobytymi mieczami opanowali bramy i z wszystkimi swoimi żołnierzami, z którymi weszli do miasta cało powrócili.