Od listopada 1968 był szefem sztabu armii pancernej, a od grudnia 1969 – dowódcą armii pancernej.

Od sierpnia 1972 był pierwszym zastępcą dowódcy – a od maja 1976 – dowódcą Białoruskiego Okręgu Wojskowego. Od 22 października 1980 do 6 lipca 1985 był Głównodowodzącym Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech. 4 listopada 1980 awansował na stopień generała armii. Od 1985 był Głównodowodzącym wojsk Południowego Kierunku Operacyjnego. Od 1989 był w grupie generalnych inspektorów Ministerstwa Obrony ZSRR. W 1992 przeszedł do rezerwy.

Mieszkał w Moskwie i tam zmarł. Został pochowany na Cmentarzu Trojekurowskim w Moskwie

Był deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR 10 i 11 kadencji. W latach 1981–1989 był członkiem Komitetu Centralnego KPZR.

Odznaczenia Medal Złota Gwiazda (nr 10753) Bohatera Związku Radzieckiego (22 listopada 1983) – „za wielki wkład w podwyższenie stopnia gotowości bojowej wojsk, umiejętne dowodzenie nimi, za osobiste męstwo i odwagę przejawione w czasie Wielkiej Wojny Narodowej oraz w związku z 60-tą rocznicą urodzin” Order Lenina – dwukrotnie Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru – dwukrotnie Order Wojny Ojczyźnianej I stopnia – dwukrotnie Order Wojny Ojczyźnianej II stopnia – dwukrotnie Order Czerwonej Gwiazdy – dwukrotnie