W 1943 roku powstała większa i szybsza wersja samolotu oznaczona jako OQ-3, która okazała się być jednak za droga w produkcji. Uproszczono zatem nową wersję, oznaczoną teraz jako OQ-14. Kosztowała ona zaledwie 600 dolarów i wyprodukowano ich ponad 10 tysięcy egzemplarzy. Przydzielony do oddziału filmowego United States Air Force kapitan Ronald Reagan, w cywilu aktor a w przyszłości prezydent Stanów Zjednoczonych wysłał w 1944 roku do fabryki produkującej latające cele firmy Radioplane fotografa, Davida Conovera, który miał zrobić zdjęcia kobiet pracujących na rzecz zwycięstwa. Fotografowi wpadła w oko młoda dziewczyna Norma Jeane Dougherty, której zrobił serię zdjęć i znana była ona później jako Marilyn Monroe. Reginaldowi Denny również dane było zostać uznanym aktorem, grał między innymi u boku Grety Garbo, Katharine Hepburn i Franka Sinatry.
Konstrukcja Radioplane OQ-2 był prostą konstrukcją z dwucylindrowym silnikiem w układzie typu boxer napędzającym dwa przeciwbieżne, dwułopatowe śmigła. Samolot sterowany był przy pomocy komend radiowych a system radiowego sterowania opracowała wchodząca w tamtym okresie na rynek firma . Start i lądowanie odbywało się na pasie startowym, samolot mógł również wylądować przy pomocy spadochronu.
Bibliografia Tomasz Hypki, Przyszłość lotnictwa?, "Skrzydlata Polska", nr 2 (1999), s. 4-14, .
Kategoria:Amerykańskie bezzałogowe statki powietrzne